woensdag 18 oktober 2017

Zelfmakertje


Als ik mijn pakjes verstuur aan mensen die iets bestelde
in de webwinkel, probeer ik daar altijd iets moois van
te maken, hoeveel bestellingen er ook zijn, ik pak alles
in als een cadeautje en versier ze met wat ik zoal heb.
Elk pakje is anders want ik heb een bak vol met 
dingetjes die ik gebruik zoals lint en bloemetjes.
Een idee voor een makkelijke zelfmaker is afbeeldingen
van stof die je op een stukje karton plakt, zoals de 
bloemen en de blaadjes op de foto, zo doe je het;

Knip, bijvoorbeeld, een blaadje uit stof, doe dat ruim
en plak dat met textiel lijm op een stuk dun karton, 
zorg ervoor dat vooral de randen goed vast zitten.
Je kan het beste een katoenen of dichtgeweven stof nemen.
Knip nu de afbeelding uit, het leuke en makkelijk is
dat de stof niet gaan rafelen door de lijm, let er op dat
je de lijm heel dun aanbrengt anders krijg je rare 
vlekken op de stof (dat wil je niet; rare vlekken ;-)
Maak er eventueel een gaatje in met een perforator,
doe er een lintje of iets door en zo heb je een label, 
op de achterkant kan je dan iets schrijven, bijvoorbeeld;

ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 17 oktober 2017

Wat ik vond..


Nu ik regelmatig naar mijn moeder ga, die alleen is 
achtergebleven in haar huis wat vol staat, echt vol, met
allerlei spullen, help ik haar regelmatig met opruimen
Zo kom ik zo af en toe iets tegen van vroeger
dingen die  ik allang vergeten was..
Zo vond ik een borstel, wat op zich niet zo bijzonder is,
maar de opdruk wel, ik had het zelf altijd onthouden 
als 'dorpswarenhuis' Janse, maar het is dorpszaak.
Wat het zo leuk maak is de stadssortering, oh haha, geweldig.
Ik heb goede herinneringen aan Janse, het was de enige winkel
waar je dingetjes kon kopen, boeken, prullaria en in de zomer
hadden ze van die kleine plastic luchtbedjes, die ik bijzonder
begeerlijk vond, maar altijd heel snel lek waren.
Ook kocht ik er wel eens een pocketboekje, als ik wat geld 
had gekregen voor mijn verjaardag, er stond een rekje
en daar stond ik dan eindeloos te dralen omdat ik wel het
juiste boekje wilde kopen, ik had maar geld voor een
boekje of twee per jaar dus het was een gewichtige keuze..
Ik weet ook nog hoe het voelde als ik dan met een mooi
ingepakt boekje naar huis huppelde, oh de belofte 
van plezier van zo'n nieuw boek..
Bij verjaardagen kochten alle meisjes ook de cadeautjes
bij Janse, meestal kreeg je dan een paar keer hetzelfde,
zo had ik een hele collectie 'weerbeeldjes' van die 
porceleinen dingetjes die blauw of roze kleurden
als het weer veranderde, ik zie ze nooit meer, jij?
Ah ja, Janse, ik kan er wel een uur over praten, dat zal ik
je besparen, maar ik ben blij met mijn borstel die ik vond,
hij ligt op mijn werktafel en elke keer als ik er naar 
kijk, huppel ik in gedachte door het dorp..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 16 oktober 2017

Idee


Straks moet ik naar de tandarts, het idee van de tandarts,
vind ik echt niet fijn, het liefst zou ik deze 
ochtend onder de dekens zijn blijven liggen,
toch ben ik opgestaan en ga ik gewoon..
Toen ik daar over na dacht kwam ik op vele dingen 
waarvan ik in gedachte tegen op zie..
Het idee van grote groepen mensen bij elkaar vind ik 
niet fijn , toch ga ik naar een drukke rommelmarkt..
Het idee van een aanslag vind ik eng, toch ga ik
gewoon naar de stad of stap ik in een vliegtuig..
Het idee om nieuwe mensen te ontmoeten vind ik spannend,
toch ga ik overal naar toe en klets ik met iedereen..


Bij het idee dat ik moet maken of dat ik een opdracht 
krijg denk ik altijd, maar dat kan ik helemaal niet,
toch lukt het mij altijd als ik er eenmaal aan begin..
Het idee dat mijn boeken in de uitverkoop gaan vind ik
heel vervelend, toch is het al een abstract iets geworden,
ik hoef er tenslotte niet zelf mee op de markt te staan..
Het idee over mijn eigen werk is altijd; ik doe maar wat,
ik heb geen speciale talenten, toch, als ik terugkijk op wat 
ik deed, vind ik dat het redelijk gelukt is..
Zo heb ik vele gedachten van te voren over allerlei dingen,
maar als ik het dan doe of maak blijkt het allemaal
reuze mee te vallen, toch moet ik altijd eerst over
de berg van mijn eigen ideeën heen, elke keer opnieuw..
Zo ook vanochtend, dan moet ik de tandarts-berg nemen,
maar ik weet dat als ik daar eenmaal zit dat het 
echt wel zal gaan, toch zal ik opgelucht zijn als
dit achter de rug is, het idee alleen al :-)

Ik wens je een fijne dag en veel geluk en plezier
met wat je zoal gaat doen of met welke berg jij moet nemen.
-X-

vrijdag 13 oktober 2017

Een stapel winterdorpjes


Allereerst hartelijk bedankt voor alle reacties op mijn
bericht over het afsluiten van de boeken-periode die ik
toch echt even moest verwerken, ik ben nu ongeveer in de
ach nu ja fase, wat zoveel wil zeggen dat ik het soort van
achter me kan laten en kan zeggen; het is goed zo..
Maar eigenlijk gaat dit bericht over mijn 'winterkaarten'
die ik gemaakt heb en laten drukken, je echt..
De tekeningen knipte ik eerst uit in papier om zo een 
soort van compositie te maken, later scande ik ze in
en bewerkte ik ze in Photoshop, waarbij ik eindeloos
heb zitten proberen wat er goed uitzag, in ieder 
geval in mijn ogen natuurlijk..


Dit is natuurlijk het winterdorpje van mijn verlangen,
zo'n koude knisperende winteravond, met de lampen
aan in de huizen, dat roze is van mij, haha, en dat het
dan zachtjes begint te sneeuwen, oh heerlijk.
De huisjes hebben vele kleuren gehad, dat is zo leuk 
van Photoshop, je veranderd het zo, het is echt spelen
met de kleuren, heel leuk om te doen.
Als eerste bestelde ik de roze kaart met de bomen bij 
een drukker, eigenlijk print ik alles altijd zelf maar 
ik heb er zoveel problemen mee gehad met dat ding,
dat ik dacht ik probeer het eens..
Ze zagen er geweldig goed uit en ik bestelde nog twee
sets , ik heb ook nog een kaart met een hertje,
oh joh, voordat ik die goed had, ik ben helemaal 
geen dieren tekenaar, maar het ziet er hert-achtig uit..



Toen de kaarten gisteren kwamen bleek dat ze alleen
deze geprint hadden, oh haha, nu heb ik een enorme
stapel van dezelfde kaart, genoeg voor 10 winters..
Gelukkig was het een foutje van de drukker en had ik
het niet verkeerd aangeleverd, dat denk ik dan meteen,
en ze sturen de kaarten met het hertje nog na.

De kaarten staan in de webshop, ik moet nu toch echt
een beetje reclame voor ze maken..
En na de boeken lijkt het met deze onwaarschijnlijke stapel
toch echt dat ik nu in de kaarten business zit ;-)

Ik wens je een heel fijn weekend
-X-

woensdag 11 oktober 2017

Uitverkoop


Gisteren plaatste ik een berichtje op Instagram, ik weet
eigenlijk niet of ik daar goed aan deed, hoewel ik vele
hele aardige, echt heel aardige reacties op kreeg.
Dit was wat er gebeurde; ik kreeg een berichtje van mijn
voormalige uitgever dat al mijn boeken, alle 4 (!) in de ramsj
(mooi woord, zij gebruikten het ook niet) gaan.
Wat zoveel wil zeggen dat alle boeken met grote korting
verkocht gaan worden omdat ze ze aan de straatstenen
niet kwijt kunnen..
Nu voelde ik me toch al niet zo wel, maar na dat bericht bleef
er van dat kleine beetje welzijn helemaal niets meer over.
Ik voelde me beschaamd, hoewel ik waarschijnlijk niets
heb om me over te schamen maar toch was het zo.


Ik had het gevoel dat ik zelf in de uitverkoop werd gezet,
dat ik op de één of andere manier gefaald had.
Iemand zei op Instagram; neem het niet persoonlijk maar 
dat vind ik heel lastig omdat ik de boeken, los van de
vormgeving helemaal alleen maakte, ik werkte er jaren aan.
En ik weet natuurlijk best dat er veel mensen zijn die ze
leuk vinden, ze zelfs allemaal hebben, maar daar was gisteren
geen ruimte meer voor in mijn hoofd.
Dat komt natuurlijk wel weer uiteindelijk maar op het moment
overheerst de teleurstelling over hoe het hele boeken avontuur
is afgelopen en leg ik ze op een stapeltje in de kast totdat
er een moment komt dat ik er in kan kijken en iets van trots
hoop te voelen over wat ik gemaakt heb.


Daar, zei ik gisteren, in het kort iets over op Instagram en
ik weet echt niet of ik er goed aan doe, dit soort berichten te 
delen, ik wil graag laten zien wat er om gaat in het 'echte leven'
maar ik wil niet een soort medelijden oproepen en gezien
worden als een stakker (ook al zo'n prachtig woord, 
maar toch wil er geen eentje zijn)
Tussen de vele jubelende zege tochten begin ik toch wel 
een beetje mager af te steken en ik ga de komende dagen eens
nadenken over mijn motieven om al mijn mindere momenten
(saai, hoofdpijn, in de uitverkoop, enzovoort) te delen
en eens onderzoeken hoeveel eerlijkheid wenselijk is..

Het goede nieuws is overigens dat als je mocht overwegen
nog een boek van mij te willen kopen, ze binnenkort voor
een paar euro worden aangeboden, daarna zijn ze 
een zeldzaamheid geworden :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 10 oktober 2017

Wolmand


Ben vandaag te vinden in de lappenmand, of 
misschien beter gezegd in de wolmand want ik werd wakker 
met een enorme hoofdpijn en er is geen ruimte in mijn
hoofd voor allerlei luchtigheden of scherpzinnige gedachten..

Ik wens je een hele fijne dinsdag, hier schijnt een waterig
zonnetje, dat is dan het goede nieuws na al die grijze dagem
-X-

maandag 9 oktober 2017

Saai


Elke maandagochtend als ik nadenk over een blogbericht,
dat doe ik buiten terwijl ik koffie drink, nu met een dikke trui
aan, voel ik een soort van aarzeling..
Een aarzeling omdat ik eigenlijk niets mee maakte in het 
weekend waar ik nu eens een mooi verhaal van zou kunnen
maken, want ik deed opnieuw helemaal niets bijzonders.
Ik deed boodschappen, haakte wantjes, ik ging naar een 
rommelmarktje, ik haakte nog meer wantjes, ik ruimde wat op,
deed een was en haakte nog eens een paar wantjes..
Niet echt heel boeiend allemaal, gewoon saai zeker vergeleken
met wat ik zag, wat andere mensen allemaal deden 
 op de social media, oh joh..
Ook vroeg ik me af of ik zou willen ruilen met wie dan
ook en eigenlijk was het antwoord nee, ik kies er zelf voor
om zo'n kalm leven te leiden.
En terwijl ik dit bericht typ en kijk naar de tekening die ik
maakte met; perfect is boring en ik dacht ineens misschien
moet ik het gewoon omdraaien en omdraaien en zeggen;
Boring is perfect
Ah ja, haha, nu hoef ik niet te zeggen dat ik een saai
weekend had maar dat het gewoon perfect was ;-)

Oh ja bedankt voor de reacties op de schaartjes; ik wil het
schaartje graag opsturen naar Zusje1979, zij regareerde
via Instagram, als je je adres wil mailen, dank je.

Ik wens je een goede dag
-X-

vrijdag 6 oktober 2017

Zakelaar


Een jaar of wat geleden kocht mijn dochter Judith
een partij schaartjes, ze wist niet precies wat ze er
mee moest doen maar ze vond ze zo leuk..
Uiteindelijk hebben we ze via Instagram verkocht,
dat was een heel gedoe met mailtjes, schaartjes die betaald
waren maar dan met een overschrijving met een andere
naam dan van degene die bestelde, maar we kwamen eruit.
Nu ik de webwinkel heb dacht ik, ik ga nog eens op zoek
naar die schaartjes, het duurde een tijd voordat ik ze gevonden
had ergens in het verre Oosten en stuurde een mailtje.
Na een hele tijd kreeg ik antwoord, ik bestelde de schaartjes
en ik hoorde weken en weken langs niet meer.
Uiteindelijk legde ik mij er bij neer dat de schaartjes
waarschijnlijk uit het vliegtuig waren gevallen of ergens
bij de douane in een ver land lagen..
Tot er opeens aangebeld werd en er een pakje met de 
schaartjes werd gebracht, ik blij, maar dat duurde maar
even, ik moest zoveel invoerrechten betalen dat er weinig
meer te verdienen voel op die rot schaartjes, weg winst, haha
(later bleek dat ze veel te veel hadden gerekend,
maar daar was helaas niets meer aan te doen..ohoh..)

In tegenstelling tot mijn zoon Daan, die zichzelf als 8 jarige
uitriep als een echte Zakelaar, haha, hij bedoelde
natuurlijk een zakenman, toen hij iets verkocht op een
rommelmarkt, blijk ik dat niet te zijn.
Ik had overigens wel het vermoeden hoor dat ik
geen echte zakelaar was, maar enfin, je probeert nog eens wat.

Het lijkt me leuk om er eentje weg te geven, zou je het 
leuk vinden om zo'n vogelschaartje, wat de hele wereld
over vloog te ontvangen laat dan een berichtje achter.
(dat kan via hier of Instagram, niet via de mail, die is 
meer bedoeld voor andere berichten)

Ik wens je een heel fijn weekend.
-X-

donderdag 5 oktober 2017

Huisje


Een paar weken geleden werd ik gemaild door een
Australisch handwerkblad, of ik mee wilde werken aan
een interview en foto's van mijn huis en werkplaats wilde sturen.
Na wat heen en weer gemail bleek dat ze dachten dat ik nog 
in Driewegen woonde en een eigen werkplek had die zo
ongeveer even groot was als mijn woonkamer nu..
Dus ik mailde ze terug dat het helaas geen doorgang kon 
vinden omdat ik al jaren niet meer in dat huis woon.
Ik legde uit dat ik in een piepklein huisje woon en dat mijn 
hele werkplek nog geen vierkante meter in de woonkamer is.


Een tijdje hoorde ik niets, jammer, dacht ik, hoe leuk had
het geweest als ik in een blad aan de andere kant van
de wereld had gestaan, maar ach ja..
Tot mijn verassing kreeg ik toch nog een berichtje dat ze
dat juist ook wel heel leuk vonden; wonen en werken in
zo weinig ruimte en of ik wat foto's had.
Die had ik wel, maar op mijn telefoon en die waren te 
klein om afgedrukt te worden (gelukkig weet ik tegenwoordig
wat high res. foto's zijn, gewoon een zo groot mogelijk bestand:-)
Dus ik maakte een aantal foto's van het huisje en de woonkamer,
hoewel er niet zoveel te fotograferen is, er staan maar
een paar dingen, maar ik heb mijn best gedaan..
Ook vroeg ze om foto's van handwerk, die had ik
gelukkig te over, dus ik was blij en dacht dat het klaar was.


Maar ik was voor het gemak even het interview vergeten,
totdat er een enorme lijst met vragen kwam en of ik 
die 'natural and casual' wilde beantwoorden, oh haha.
Probeer dat maar eens  in het engels, dus ik zat uren 
natural and casual vragen te beantwoorden, ondertussen 
dingen in Translate te vertalen, wat wat denk je van de vraag;
Do your visitors have to squeeze in your stitching?
Iets met knijpen en handwerk, ook de vertaalmachine 
maakte er knijpen in handwerk van, P. dacht dat het zoveel
betekende als; of er veel van mijn handwerk te zien is in huis,
dus ik heb daar maar antwoord op gegeven..(nee ;-)
Hij heeft ook het hele interview nagekeken en flink wat
verbeteringen aangebracht, gisteren stuurde ik het op
met een excuus voor mijn engels, vanochtend kreeg ik een
mailtje dat de foto's prachtig waren en my english excellent.
Ik zal de complimenten aan P overbrengen en nu 
wachten tot het blad in mijn brievenbusje valt.

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 4 oktober 2017

Boeken


Al zo lang ik me kan herinneren lees ik altijd nog
een uurtje in bed voor ik ga slapen, dat is zo'n vast ritueel,
dat ik eigenlijk niet kan slapen als ik het niet doe.
Ik kan me ook de hele avond verheugen dat het moment
zeker als ik een heel fijn boek heb, de laatste weken had 
ik er twee achter elkaar (er zijn ook tijden dat ik het niet
zo kan vinden met de boeken, maar nu had ik geluk)
Eerst las ik het boek Schorshuiden van Annie Proulx
(ik vind al haar boeken prachtig) over twee mannen
die honderden jaren geleden in Amerika in de houtkap
begonnen te werken, beide gaan vervolgens hun eigen pad
en er ontvouwt zich een verhaal over hun nakomelingen
tot aan het heden die allen in de hout industrie blijven werken.
Prachtige (natuur) beschrijvingen en echt een episch verhaal
(haha, kan ik dat woord ook eens gebruiken) 
Het andere boek wat ik las was echt totaal iets anders;
Een klein leven van Hanya Yanagihara, zelden maakte
een boek zoveel indruk op me, het duurde wel een paar
hoofdstukken voordat ik in het verhaal was, maar daarna..
Een heel aangrijpend verhaal over vier jongens in New York,
met als rode draad het verleden van één van hen, waarin
hij misbruikt werd met alle gevolgen van dien.
Soms echt heel heftig, ik sloeg ook wel eens een dag
over met lezen omdat ik het wat veel vond, maar zo
intens menselijk en mooi beschreven, echt een aanrader.

Wat lees jij op het moment?
Fijne dag
-X-

dinsdag 3 oktober 2017

Verdwalen


Als je altijd thuis bent, zoals ik, omdat je daar ook
werkt, is het soms lastig om de dagen uit elkaar te houden.
Ik heb geen agenda waarin staat, op dinsdag dit en op
woensdag dat en soms ben ik de dagen even helemaal kwijt.
Zo bedacht ik mij gisteren pas om een uur of 10 dat het 
maandag was, en ik helemaal vergat te bloggen, het moment
was voorbij om het zo maar te zeggen..
Soms is het lastig om altijd maar je eigen dagen in te delen,
als ik de hele dag in bed zou liggen zou niemand daar last
van hebben, of als ik altijd in mijn pyjama (die ik niet heb)
zou lopen zou dat onopgemerkt voorbij gaan.
Toch doe ik dat allemaal nooit, ik sta op tijd op,
zorg dat ik er een beetje normaal uit zie (haha)
en doe een heleboel dingen op min of meer dezelfde tijden
is er een soort van dagelijkse routine.
Want als ik dat niet zou hebben, zou ik niet alleen 
vergeten dat het maandag was, maar ook dinsdag,
woensdag..en verdwalen in de tijd..

Ik wens je een fijne dag 
eeeh, dinsdag toch ;-)?
-X-

vrijdag 29 september 2017

Patroon


Een tijdje geleden kreeg ik een mailtje van iemand die werkt 
voor een blad waar ik wel vaker wat voor doe, maar
meestal is dat een papieren dingetje, deze keer was de vraag
of ik voor een special een zelfmaker wilde maken van de tasjes.
Echt heel leuk, ik haak de tasjes af en toe tussendoor als ik er
zin in heb, een fijn gedachteloos werkje.
Ik haak nooit iets van een patroon, zeker als niet als het 
uitgeschreven is en vol staat met afkortingen, na 2 regels
denk ik al, dat is prachtig hoor, maar niet voor mij.
Het hele idee van handwerken is voor mij dat het een 
ontspannen werkje is, niet dat ik steeds mijn hoofd moet 
breken over wat de volgende stap is (dat doe ik al genoeg)


Natuurlijk was de vraag ook of ik het stap voor stap
uit wilde leggen, dan denk ik al ohoh, ik zou het liefst
zeggen, zoals ik ook hier al eens deed, haak wat steken,
haak er een lapje aan en naai het dicht, haak er dan nog 2
hengsels aan en klaar, maar dat gaat natuurlijk niet zo :-)
Voor de patronen in mijn boeken heb ik eindeloos zitten
puzzelen, dat vond ik veruit het lastigste stuk..
Dus ik haalde eens diep adem, zette mijn mobiele fotostudio,
oh haha, het is maar een tafeltje voor het raam en terwijl 
ik wachtte op het juiste licht, haakte ik allerlei voorbeelden,
zodat ik in detail kon laten zien wat ik deed.


Dat zijn dan uiteindelijk eindeloos veel foto's, een enorm 
gepriegel met de haaknaald en steeds schreef ik even op
welke stap ik gedaan had, ik zou het anders vergeten.
Daarna bewerkte ik alle foto's, schreef het patroon uit,
stuurde alles op en dan is het afwachten wat je allemaal 
terugkrijgt, wat er wel en wat er niet klopt..
Gelukkig is er altijd een redacteur die alles helemaal uitpluist
en de fouten er uit haalt, gelukkig waren alle foto's goed,
maar in het patroon zaten toch nog veel fouten.
Wat voor mij logisch is, is het meestal niet voor een ander,
ik moet zeggen dat ik opgelucht was toen alles
aangepast en goedgekeurd was..
Ik ben nu eenmaal geen patronen-maker/lezer, ik haak 
zomaar wat en ik zie wel of het wat wordt, en vaak gaat
dat goed, en soms helemaal niet maar in beide gevallen
vind ik het gewoon fijn om te doen..

Ik weet eigenlijk niet wanneer het patroon van het 
tasje gepubliceerd wordt, ik laat het wel zien als
ik het in het in de DIY special staat.

Ik wens je een heel fijn weekend
-X-

woensdag 27 september 2017

Het woud


Ik ben even paddestoelen zoeken in het woud,
dat was de zin die bij mij naar boven kwam vanochtend
toe ik nadacht over een blogbericht (ik plan nooit iets voor
mijn blog, mijn berichten waaien mee zoals de wind waait)
Er is hier in geen velden of wegen een woud te vinden,
al helemaal geen één die ik op de fiets zou kunnen bereiken
noch zag ik ooit eerder zo'n mooie rood-witte paddestoel,
maar ineens leek het me heerlijk om ver weg te zijn van alles.
Geen stad, drukte, overvliegende vliegtuigen, het 
verkeer wat je altijd hoort, als je er op let, de computer,
en alles wat zoal op een dag je aandacht vraagt
maar stilte, enkel de ritselende blaadjes, frisse lucht,
misschien een hertje hier en daar en het rode mutsje
van een kabouter, waarvan je niet zeker weet
of je dat nu wel echt zag en natuurlijk paddestoelen..

Maar omdat dat voor vandaag niet haalbaar lijkt
 moet ik mijn beginzin toch een beetje aanpassen;
in gedachten ben ik paddestoelen zoeken in het woud
en ik wens je een hele fijne kalme dag
-X-

dinsdag 26 september 2017

Machientje


De allereerste dingetjes die ik naaide waren voor een
klein teddybeertje wat ik had, ik vond het zo zielig 
dat hij geen kleren had, ik was toen een jaar of 7.
Ik knipte dan uit oude sokken iets wat op een truitje
moest lijken en omdat dat natuurlijk rafelde naaide 
ik dat een beetje om met een stompe naald en draad.
Ik weet nog heel goed hoe trots ik daar op was, 
als hij het (soort van) aan kon, ik meende de beer ook 
altijd te zien glimlachen, maar ik had toen al teveel fantasie.
Ik wilde natuurlijk dolgraag 'op de naaimachine' van
mijn moeder maar dat mocht pas een paar jaar later.


Ik zou echt dolblij zijn geweest met dit naaimachientje
wat ik laatst vond op een rommelmarkt en mee nam.
Ik ben altijd gefascineerd geweest door het maken van
iets uit bijna niets, een das van een wollen draadje,
een rok van een lapjes stof en dat is nooit veranderd
tot op de dag van vandaag..
Toen ik uiteindelijk op de naaimachine van mijn moeder,
mocht,ooh, dat was wat, ik naaide kleertjes voor de 
enige Barbie die ik had, ik naaide lapjes op mijn eigen kleren
ter versiering en kussentjes voor op mijn bed, heerlijk..
Nu naai ik eigenlijk nooit meer, hoewel er tijden 
zijn geweest dat ik al mijn eigen kleren naaide, bloesjes
en jurken voor de kinderen maar ik ben een beetje
vergeten hoe leuk ik dat vond (tot ik dit bericht schreef)


Hoewel ik ook heel ongeduldig kan zijn, ooit gooide 
ik een naaimachine die het niet goed deed zo door de 
tuindeuren naar buiten, mijn zoon Daan die het hele
gebeuren aanschouwde reageerde daar op met de woorden;
zo, nu doet hij het helemaal niet meer (oh haha, nee inderdaad)

Misschien moet ik het weer eens oppakken, ik heb hier 
nog steeds een naaimachine staan, nee, niet deze, maar
een echte 'grote mensen' machine.
Hoewel deze het tot mijn grote plezier  ook doet, ik heb m
overigens in de webshop gezet, ik kan hem hier wel laten
staan verstoffen maar hoe leuk zou het zijn als er ergens een
meisje van een jaar of 7 is die dolgraag iets wil naaien
voor haar beer, gewoon omdat hij het zo koud heeft..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 25 september 2017

Blaadjes


Nu het alweer maandag is, de weken gaan zo snel
voorbij, dacht ik vanochtend tijdens het koffie drinken,
buiten, ik drink het liefste koffie buiten, zolang het kan.
Gewoon even daar zitten, naar de tuin kijken en op de 
achtergrond dan de vogels die fluiten, oh nee, eigenlijk hoor je
het gezoem van het verkeer in de verte op de ring, maar dat
doet natuurlijk afbreuk aan mijn mooie beschrijving ;-)
Ook dacht ik wat ik dan zou kunnen vertellen over het weekend,
maar ik kwam niet tot zoveel, er schoten wel wat dingen door
mijn hoofd; mooi zacht herfstweer, webwinkeldingen, fietsen,
breien, bestellingen inpakken, bootjes vouwen, maar geen van
allen bracht mij naar een verhaal wat ik zou kunnen vertellen..
Eigenlijk was ik wel tevreden met die conclusie, ik hou van
die naamloze kabbelende dagen die je je nooit meer precies
kan herinneren maar waar je later nog wel eens naar terug
kan verlangen als de tijden wat roeriger zijn..
Daar dacht ik aan vanochtend toen ik mijn koffie dronk,
terwijl ik keek naar de blaadjes die uit de beuk dwarrelden,
 wat een prachtig gezicht.
  Als je de tijd hebt of beter gezegd neemt,
zou je dat ook eens even moeten doen; kijken naar het 
trage kalme zweven van de blaadjes en je gedachten, net zo
 door je hoofd laten dwarrelen, heel fijn, echt waar..

Oh ja, bedankt voor de reacties op de wantjes, ik zou ze graag
willen sturen naar Sandra, als je mij je adres wil mailen, dank je.

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 22 september 2017

Voorwinteren en een give away


Sinds een paar dagen heb ik weer een dikke trui aan in
huis, ik vind het echt nog te vroeg voor de verwarming 
en het eerste virus van dit jaar heeft ons huis al bereikt..
(zo klinkt het een beetje eng, haha, alsof ze buiten in een soort
mist rondwaren en dan door de brievenbus naar binnen komen)
En oh, ik ben zo'n ongelofelijke koukleum, het hele begrip 
opvliegers is volledig aan mij voorbij gegaan, ik heb het juist
in de omgekeerde zin, een soort van bibberaanvallen :-)
Dus ik wapen mij met enorme wollen vesten, dikke dekens,
en natuurlijk wanten, waarvan ik een mandje vol heb, want 
ik raak er regelmatig eentje kwijt.
Soms zie je ook wel eens zo'n eenzame want op straat
liggen dat vind ik altijd een beetje zielig..


Ik heb er ondertussen een hele stapel gehaakt, waarvan er
een aantal zijn voor mijzelf, nog een paar als cadeautjes
en de rest staat in de webwinkel te koop.
Nu leek het mij een leuk idee om een paar weg te geven,
mocht je ook behoefte hebben aan Warme handjes, kijk dan 
hier op de pagina handwerk staan er een heleboel.
Laat mij weten welke je graag zou willen ontvangen
en misschien stuur ik ze wel naar jou, tenzij ze natuurlijk
inmiddels verkocht zijn (dat is dan weer fijn voor mij)
Je mag ook een tweede keuze opgeven, je kan hier reageren,
maar ook op Instagram als je dat makkelijker vind.
Ik zal ze maandag weggeven (even duidelijk zijn, Ingrid ;-)

Ik wens je een heel fijn weekend, ik geloof dat we nog even
gaan nazomers maar je zou ook kunnen zeggen; voorwinteren
(zo voelt het voor mij)
-X-

donderdag 21 september 2017

Ah liefjes toch..


Ach liefjes toch, nu open ik mijn blog, ik kijk er eigenlijk
zelf nooit op, tussendoor het maken van mijn berichten en
oooh, jee, ach, nou toch, wat veel reacties, ook via de mail
en Instagram, echt ongelofelijk zo veel en Zo Lief!
Als ik een beetje zit te typen achter of voor mijn tafeltje,
het is maar hoe je het bekijkt, heb ik vaak helemaal geen idee,
wie dit bericht zal lezen, waar het terecht komt of zelfs
welke impact het heeft op iemand..
(en aan de reacties te lezen komt het best aan, allemaal :-)
In het Duits heb je daar een mooie uitdrukking voor;
ins blaue hinein, ik blog zomaar de blauwe hemel in,
zonder plan, bijzondere bedoeling, behalve dat ik het 
leuk vind om te doen, dat ik er plezier in heb..
Ik heb er de laatste dagen over nagedacht en het zou
eigenlijk gek zijn als ik mezelf (en misschien zelfs jullie ook)
af zou nemen omdat anderen een ander pad kiezen.
Het is natuurlijk een klassieke val; jezelf afmeten aan 
anderen en dan denken dat je niet voldoet, dat het
allemaal wat magertjes afsteekt, je kan het ook gewoon
tot je nemen en denken; dat is allemaal prachtig, werkelijk,
maar ik doe het gewoon op mijn manier, wat 
uiteindelijk ook de enige weg is die je kan gaan..

Dus zolang ik nog steeds het plezier kan vinden en
hervinden als ik weer even verdwaald ben, misschien 
is het helemaal niet zo erg om af en toe verdwalen,
wie weet waar je terecht komt, zal ik blijven bloggen.
(het zou wel fijn zijn als er bordjes zouden staan
bij al die dagelijkse valkuilen met een grote pijl;
pas op, niet in vallen, dat deed je al vele malen..)

Ik was ook niet vast voornemens te stoppen, ik wist het
gewoon niet zo goed meer, maar ik ben door alle 
lieve reacties hier weer mijn eigen pad op gedragen,
echt waar, zo hartverwarmend fijn.
En als ik het weer eens niet weet, dat gaat vast gebeuren,
het hoort nogal bij mij, zal ik alles nog eens teruglezen.

Enne, Liefjes, dank je wel
ik wens je een hele mooie dag
-X-

dinsdag 19 september 2017

Afgehaakt..


Toen ik begon met bloggen, alweer jaren geleden
begon ik ook andere blogs te lezen, daarvoor wist ik niet
van het bestaan af, en ik had daar veel plezier in.
Gewoon even buurten en kijken wat een ieder aan het doen
was, wat ze gemaakt hadden of wat dan ook..
Ik weet niet precies meer wanneer maar ergens is 
 het hele blog- en social media landschap veranderd.
(in ieder geval voor mijn gevoel)
Ik geloof dat ik nog één van de weinigen ben wiens blog niet
mee veranderd is, veel blogs zijn  professioneel
uitziende perfecte pagina's geworden en hoewel niet altijd 
duidelijk zie je regelmatig berichten die gesponsord
zijn door grote bedrijven of soms ook betaald.
Begrijp me goed, het is absoluut geen kritiek, helemaal niet,
een ieder moet dit echt voor zich weten, dat zijn 
keuzes waar ik niet over ga (stel je voor :-)
maar ik voel me niet meer zo thuis in dit hele gebeuren.
Laatst las ik ergens; I am getting too old for this shit, haha
misschien is dat wel zo, ik begrijp er soms niets meer van,
alle zelfbenoemde infuencers, entrepreneurs, wat bedoelen
ze daar toch allemaal mee, voor mijn idee schrijf ik 
regelmatig verhaaltjes op internet en dat is het eigenlijk..
Ik kan niet ontkennen, dat het toch invloed op me heeft,
ik vraag me de laatste tijd regelmatig af of het allemaal 
nog wel de moeite waard van het vermelden is, ik 
maak niet zoveel mee, ik heb geen groots en meeslepend 
leven (ik lees het woord 'episch' ook ineens nogal vaak)
geen bijzondere inrichting of grote cadeaus te geven..
(ik heb hier nog een hele mand met dingetjes liggen 
van give aways, voor mensen die nooit hun adres mailden
als ze het gewonnen hadden, dat scheelt mij in verzendkosten,
en moeite, maar jammer vind ik het wel)

Kortom, ik merk dat ik zo langzamerhand een beetje
aan het afhaken ben en ik weet best dat je ten alle tijden
gewoon je eigen pad moet gaan en dat probeer ik ook,
maar soms verdwaal ik een beetje in het hele social media 
gebeuren en weet ik niet of ik mijn pad nog wel kan vinden..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 18 september 2017

Alles wat je bezit..


Vorige week nam ik mij voor om eens lekker te gaan
rommelmarkten, en nee dat is natuurlijk geen werkwoord,
maar je begrijpt vast wel wat ik bedoel.
Er zijn niet zo vaak leuke markten hier, oh wat mis ik
de Zeeuwse rommelmarkten rondom de kerk in de dorpen..
Omdat ik dacht dat het leuk was om ook wat oude dingetjes,
of veel hipper om te zeggen, vintage, te verkopen in 
de webwinkel en ik wel zo ongeveer door mijn eigen voorraad
spullen-die-weg-kunnen heen ben, het huis wordt steeds leger,
ga ik regelmatig op zoek naar leuke dingen.
Niet dat ik veel vind hoor, de kringloopwinkels hier in Noord,
hebben niet helemaal het juiste aanbod, en als ik iets zie,
is het zo duur dat er niets meer bovenop de prijs kan.
Eén keer per maand heb je hier de IJ hallen markt, 
echt heel leuk qua sfeer, maar voornamelijk kleren,
toch nam ik me voor die is helemaal uit te pluizen 
dit weekend, maar op zaterdag regende het dat het 
goot, waar komt al die regen toch vandaan?
(het enige juiste antwoord is natuurlijk uit de lucht ;-)


Niet getreurd, in de middag was er nog een marktje 
in het park, hier tegenover, aan de de andere kant
van het kanaal, misschien zou ik daar iets vinden..
Ik dacht, ik lees nog even wat op bed en dan ga ik daar
heen, maar oh ik viel in slaap en werd 5 uur later wakker,
dat was natuurlijk helemaal niet de bedoeling en ik 
was zomaar een halve dag kwijt..
Zondag ging ik alsnog naar de IJ hallen, ik was er nog maar
net toen ik gebeld werd door de vriendin van mijn zoon,
ze was in Nederland en wilde wel even mee rommelmarkten.
Dat was zo gezellig dat ik niet meer echt toe kwam 
aan goed zoeken en zo was mijn hele 'marktweekend'
zomaar voorbij zonder dat ik iets vond (ja, een trui)
Nu ja, er staan nog wat leuke dingen in de webshop en
misschien moet ik nog eens door mijn spullen heen,
er is vast nog wel iets wat weg kan..
Ooit las ik eens ergens; alles wat je bezit is onderweg
naar anderen en zo is het maar net, denk je niet?

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 15 september 2017

Borduren


Voor mijn boek Lov-ing Wool maakte ik van vervilte 
truien kussens, nu ik dat zo schrijf, lijkt het alweer 
zo lang geleden dat ik dat boek maakte.
(ik verkocht de laatste twee die ik nog op voorraad heb
van de week in de webshop, ik ga geen boeken meer
bij bestellen, ik wil dat hoofdstuk graag sluiten :-)
Ik bedacht me dat dat misschien, ik heb het nu over
de kussens, misschien ook wel leuk zou zijn om te verkopen.
Omdat ik geen geschikte truien kon vinden om te 
vervilten kocht ik een paar oude dekens.


Vervolgens deed ik die in de wasmachine, ik heb sinds
een tijdje een nieuwe wasmachine, dat is misschien 
niet zo heel bijzonder ware het niet dat dit de allereerste
nieuwe wasmachine, zo recht uit de winkel, is die ik bezit.
Ik had altijd hele oude, die wel van soort van de was deden,
maar deze, oh, zo fijn, en zo droog als de als er al uitkomt,
ik was gewend aan nauwelijks gecentrifugeerde was..
Nu ja, op die heerlijke frisse stukken deken, borduurde ik,
gewoon zomaar ergens beginnen en dan maar zien
wat het wordt en of het er leuk uit ziet..
Dat ging zo lekker, dat ik er inmiddels al een paar
maakte, het is heel veel werk maar heel fijn om te doen.


Ik vond het nogal spannend om er eentje in de webwinkel
te zetten, maar tot mijn verbazing was hij binnen 
10 minuten verkocht, ook de volgende  twee waren echt
zo weg, zo ontzettend leuk als je werk gewaardeerd wordt.
Wel kreeg ik hier en daar het commentaar dat 'men' ze wel
leuk vond maar veel te duur..waarop ik toch maar eens 
uitgelegd heb, hoewel ik vind dat ik er voor mag vragen
wat ik wil, je hoeft ze niet te kopen, hoe de prijs tot stand komt.
(een kussen kost rond de 40 euro, daar gaat 21% BTW af, 
minimaal 10 euro materiaal en dan nog de kosten van de
doos etc, al met al hou ik zo'n 18 euro aan over, en dat voor
een uur of 10 werk, vind ik zelf best meevallen :-)
Wat veel belangrijker is dat ik er veel plezier in heb, en dat
mensen er heel blij mee zijn als ze ze ontvangen hebben..

Gisteren maakte ik er weer eentje af, een roze deze keer,
en goede kans dat ik vanavond begin aan de volgende,
ik zit blijkbaar in de 'ik-borduur-maar-wat-kussen-periode'

Ik wens je een heel goed weekend en oh, misschien 
moeten we een zonnendansje doen met z'n allen,
want ik geloof het nu wel met die regen, jij?

-X-

woensdag 13 september 2017

Vissen



Vanuit mijn raam kijk ik naar een kanaal, dat is 
werkelijk een prachtig uitzicht, zeker gezien het feit,
dat ik in de grote stad woon, ik kijk dan ook vaak naar buiten.
Er gebeurd van alles, mensen laten honden uit, kinderen
zwemmen er als het mooi weer is, er varen boten voorbij
en er zitten regelmatig mensen te vissen.
Meestal werp ik zomaar een blik, maar soms zie ik iets
wat echt mijn aandacht trekt, zoals dit mannetje.
Hij zat hier recht oor het huis, op een wiebelig stoeltje,
maar wat vooral op viel is dat hij de hele tijd zo krom
gebogen zat, alsof hij de vissen uit het water wou kijken.
Hij zat daar zo uren lang en ik geloof niet dat hij één visje
gevangen heeft, ik had het gewoon een beetje met hem te doen.


Uiteindelijk besloot ik om even bij het mannetje
te gaan kijken en te vragen of hij wel in orde was,
was het stoeltje leeg, ik zag hem echt nergens meer..
Wat ik wel zag was dat er heel veel vissen langs zwommen ;-)
net nu het mannetje in geen velden of wegen te bekennen was,
en er misschien eentje had kunnen vangen of misschien zelfs
uit het water had kunnen kijken..
Even vreesde ik dat het mannetje zo in het water was gekukeld
nadat hij iets te ver voorover was gebogen, maar toen kwam
hij aan lopen, keek een tijdje naar het water, maar de vissen
waren verder gezwommen, en hij pakte zijn hengel,
zijn stoeltje en verdween uit mijn zicht..
Ja, het is een prachtige plek hier, aan mijn bureau voor
het raam, er gebeurt hier van alles..

Fijne dag,
-X-

dinsdag 12 september 2017

De tijd er tussen


Regelmatig kom ik op de Social media de quote;
If life gives you lemons, make lemonade, tegen.
Dat klinkt natuurlijk geweldig, dat je alles wat niet leuk
is, zomaar in iets fijns zou kunnen veranderen, iets wat
zuur is, zoet zou kunnen maken..
Soms gebeuren er dingen, zeker de onverwachte (oh wat 
heb ik een hekel aan onverwachte dingen, maar je kan niet
constant gewapend zijn) waar je niet zomaar limonade
van kan maken, dat zijn en blijven gewoon citroenen.
Van de mindfull lessen heb ik geleerd om alle gedachten
en emoties die daarbij komen kijken uit te laten razen,
er juist even voor te gaan zitten en te kijken wat er gebeurd.
Ik moet zeggen dat mij dat erg helpt, het blijkt dat de 
storm uiteindelijk altijd weer gaat liggen, hoewel de
citroenen even zuur blijven als ze waren..
De laatste tijd heb ik zo vele citroenen weggewerkt,
soms hele grote soms een klein dagelijks citroentje,
toch zou ik zeggen als iemand zou vragen, 
hoe gaat het nu met je, goed.
Er zijn wat citroenen op mijn pad, die ik moet verwerken
maar in de tijd daar tussen ben ik een tevreden mens :-)


Oh ja, ondanks het feit dat de printer weggebracht is
ter reparatie (citroentje) is mijn webwinkel gewoon open,
niet alle prints zijn op voorraad maar er zijn er nog wel wat.
Er staan nog vele andere dingen in, zo haakte ik veel nieuwe
wantjes, die we binnenkort echt nodig hebben, zo te voelen
duiken we zo koudere tijden in (ik heb sokken gevonden!)
Oh ja 2, ik krijg bij mijn reacties steeds allerlei rare
berichten in een schrift wat ik niet kan lezen, er staan ook
links in, klik daar alsjeblieft niet, ik markeer ze steeds
als spam en verwijder ze, maar ik kan niet 
de hele dag op mijn blog kijken..
Als het zo doorgaat zal ik de reacties pas kunnen publiceren
na mijn toestemming, heel vervelend, maar het is 
niet anders, ik kijk het nog even aan..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 11 september 2017

Maandag (weer)


En aah, de herfst is nu toch echt begonnen, vorige week
heeft het hier zoveel geregend dat het grondwater in 
de keuken naar boven kwam, het huisje is gebouwd op een
dijk en ik denk dat die verzadigd was, ook de dijk had 
genoeg van de regen, net als ik eigenlijk, haha.
Ik hou best van de herfst maar ik zie wel een beetje op 
tegen de eindeloze sombere koude dagen die voor ons liggen.
Ik probeer elk jaar om zo lang mogelijk nog geen sokken
te dragen, ik heb een hekel aan sokken, en op het moment
dat mijn voeten toch te koud worden en ik ze aan doe,
geef ik me pas echt over aan de komende koude seizoenen..
Deze gedroogde blaadjes vond ik overigens in een bloemen-
persje wat ik ooit kocht bij de kringloopwinkel,
echt een klein cadeautje wat er in zat.


Over kleine cadeautjes gesproken, kijk, dat is nog eens
een mooie toevallig bruggetje, soms lopen de dingen
zomaar mooi in elkaar over, het was inderdaad een
naaldenmapje, hoewel zonder al te veel naalden.
Ik moet zeggen dat jullie veel beter zijn in raden dan
ik het ben, want ik zag geen verband tussen het mannetje
en de naalden, maar vooruit.
Ik wil graag een setje kaarten sturen naar Wil Donkers 
sturen, zij had het het eerst gezien, als je mij je adres
wil mailen, dan stuur ik ze naar je op..
Nog zo'n bruggetje; over kaarten gesproken, gisteren
hield mijn super printer er mee op, wat een mij een
heel andere zondag bracht dan verwacht.
Na 4 uur handleidingen lezen, dingen proberen, 
en ga zo maar voort, deed hij het nog niet, wat heel
vervelend is omdat ik nu een aantal dingen niet kan leveren..
Vandaag maar eens verder naar oplossingen zoeken,
en misschien moet ik ook twee passende sokken bij
elkaar gaan zoeken want ik heb nu al koude voeten.
Allemaal heeft het iets te maken met het mee bewegen
met de dingen die op je pad komen, hoe lastig soms ook.

Ik wens je een mooie maandag
-X-

donderdag 7 september 2017

Guess what..


Van de zomer was mijn broer met zijn vrouw en
mijn nichtje Sophia naar Amerika, ze waren 3 weken weg
en ondertussen pasten wij op hun huis, wat nogal makkelijk
was omdat wij de buren zijn :-)
Ook gaven wij de vissen eten, zorgden we voor de kat,
die elke dag even een praatje kwam maken, of beter gezegd;
ik maakte een praatje tegen de kat en gaf hem wat lekkers.
P. leerde de ietwat schuwe kippen uit zijn hand eten
en elke dag deed hij verslag van zijn vorderingen..
Toen ze terugkwamen, vol met prachtige verhalen
(wij heden er wat minder want wat zeg je over vissen,
behalve dat ze rondjes zwemmen?) daarnaast hadden ze
allemaal lieve cadeautjes meegenomen als dank voor de zorg.
Eén ervan was dit dingetje, wat ze in een tweedehands winkel
kochten (oh zo leuk, iets tweedehands uit een ver land)
Ik had geen idee wat het was, totdat ik het open vouwde,
mijn vraag aan jou is nu, heb jij enig idee?
Ik hoop dat je mee wil raden, het is natuurlijk zomaar
een grapje, of een grolletje zoals wij dat hier zeggen,
ik geloof niet dat het een woord is want de spellingcorrector
blijft er een dikke rode streep onder zetten..
Voor degene die het raad, of de meest originele 
oplossing heeft heb ik hier een setje kaarten 
van mijn hand liggen, die ik op zal sturen.
Mocht het heel makkelijk zijn en meerdere mensen
het raden, zal ik ze verloten..

Ik ga maar eens wat kleurenkaartjes inpakken,
nadat ik P aan het werk heb gezet, hij moet ze snijden
want ik had ineens toch weer wat bestellingen :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 6 september 2017

Eeh, welke kleur zal ik kiezen..


Soms komt een idee zomaar binnenvallen, dan zou 
je niet eens kunnen zeggen waar het vandaan kwam.
De beste krijg ik vaak als ik helemaal niet bezig ben
met iets te verzinnen, maar gewoon aan het fietsen ben
of aan het handwerken, van die bezigheden waarbij je
gedachten zomaar door je hoofd heen dwarrelen..
Zo zag ik ineens de kleurenkaarten voor me, ik tekende ze,
bewerkte ze in Photoshop, printte ze uit en sneed ze..


Daarna zette ik een plaatje op Instagram en kreeg 
zo veel enthousiaste reacties dat ik nog maar wat pagina's
printte en ze op maat sneed, maar oh oh wat een werk.
Omdat een A4 pagina niet precies 30 centimeter lang is,
waren de kaartjes niet precies gelijk en moest ik ze allemaal
met een klein snij-apparaatje op maat snijden.
Dat was zo'n rotwerk dat ik er na 5 setjes wel genoeg van
had en nog steeds waren het ongelijke stapeltjes..
Dus ik zette op Instagram dat het een 'very limited edition'
zou worden, waarop mensen vroegen of ze niet 
op een wachtlijst konden, oh haha, een wachtlijst..


De 5 setjes waren in no time verkocht, ik vertelde even
aan P over de kaartjes en dat het leuk was maar nu al 
afgelopen, waarop hij zei, welnee joh, we gaan
gewoon regelen dat al de gevraagde setjes er komen.
(hij is altijd veel optimistischer dan ik, hij ziet nooit
problemen, maar mogelijkheden :-)
Na een heleboel ja maren van mijn kant, bedacht hij een
goed systeem om de kaartjes te snijden, ik doe dat soort
dingen op gevoel, hij bekijkt het nuchter en technisch.


Dus samen maakten we heel, heel veel setjes, 
we zaten uren te printen, hij te snijden, terwijl ik ze inpakte.
Dat klinkt gezelliger en makkelijker dan het was, soms
haperde de printer (vaak) maakte ik heel veel misdrukken
omdat ik een knipperend lampje negeerde, lagen er stapels
verkeerd gesneden kaartjes in een schaal en werden kaartjes 
door elkaar gehaald en zaten we eindeloos te sorteren.
P bleef kalm, ik was nogal eens paniekerig, maar het is gelukt,
een ieder die een setje wilde heeft er eentje.
Ze staan nog wel steeds in de webshop, maar de grote
berg bestellingen is weggewerkt en daar ben ik stiekem
wel een beetje blij om, want het zomaar een ideetje,
wat binnen kwam vallen terwijl ik iets heel anders deed.

Ik wens je een fijne dag, hier is het echt herfstachtig..
(dat zijn kaartjes in de tinten grijs, bruinachtig en 
nog wat groen hier en daar :-)
-X-